Wakacje i nowy rok szkolny

 Wakacje za nami. Na wyjeździe byliśmy w Żegiestowie na półwyspie na Popradzie, czyli na Łopacie Polskiej  w pensjonacie Irena. Jak narazie były to najbardziej komfortowe warunki w jakich spędzaliśmy wakacje. Okolica piękna, przełom Popradu wart polecenia, budynki uzdrowiskowe w Żegiestowie odremontowane ze stanu przed rozpdowego przez rodzinę Cechini. Ciekawy ród. cechini był włoskim inżynierem, który w połowie XIX wieku przyjechał budować tunel na linii kolejowej. Ożenił się z Polką i spłodził 10 dzieci. Tak zaczął się tworzyć Ród, który dziśtworzy biznesową grupę kapitałową inestującą m.in z budwnictwo, deweloperkę, wydobycie wody mineralnej. Budująw Żegiestowie apartamenty w stylu modernistycznym nawiazując do stylistyki uzdrowiskowej z II Rzeczypospolitej. Można już kupić apartamenty w nowo wybudowanym (a raczej zrewitalizowanej) zabytkowej willi za 13 tys zł za metr kwadratowy. Podobno warszawiacy wykupująba 2 i 3 apartamenty. Nie widzę tylko żadnych miejsc parkingowych dla nowych włascicieli, takze za kilka lat Żegiestów moze być zapchany samochodami "po kokardę" i straci swój dzisiejszy urok. Trzeba się więc spieszyć z odwiedzinami.

Zrobiliśmy tam sobie dwie piesze wycieczki. Pierwszą na wieżę widokową na szczycie Malnik nad Muszyną (Muszyna też pięknie odrestaurowana i zagospodarowana).

a drugą w Słowackie Pieniny: z Leśnicy przez sedlo Cerlo Płaśń na sedlo Leśnickie razem z Anią i Józefem.

I jeszcze maly, po obiedni spacer ścieżką spacerową wokół Łopaty Polskiej

jedną wycieczkę kajakową po Popradzie na trasie Leluchów-Muszyna. No, najtrudniejsza trasa w naszych dotychczasowych przygód kajakowych. Były bystrza, wystające kamienie i przeciąganie kajaka pomiędzy głazami.

Zrobiliśmy jeszcze dwie wycieczki rowerowe drogą wzdłuż Popradu do Muszyny i do Piwnicznej. Po tamtej stronie Popradu i granicy biegnie mało ruchliwa droga przez leniwe, słowackie wsie z pięknymi widokami na Poprad i jego przełom. Trasa ta jest rewelacyjna, polecam ją każdemu.

A teraz już mamy rok szkolny. Obie dziewczyny są w piątych klasach. I karuzela kręci się od nowa.

Ćwiartka wakacji za nami

 Zofia ukończywszy 18 lat od razu zaczęła sezonową pracę. Prauje po południami w sortowni Inpostu. Problemem jest logisty6ka. Centum Inpostu mieści się "na zadupiu" i dotrzeć tam środkami komunikacji publicznej graniczy z cudem. Można rowerem, ale póki co pierwsza połowa lipca była pogodowo nie za bardzo sprzyjająca, a po za tym Zośka nie jest typem osoby lubiącej jeździć rowerem, i po kilku godzinach przerzucania paczek ma serdecznie dośyć. W stamtąd trzeba z pół godziny solidnie pedałować, żeby wrócić do domu. Ponieważ pracuje razem z koleżnaką Zuzią, która mieszka na tym samym osiedlu co my, zdaża się, że odworzoną są razem przez któregoś z Zuzi rodziców.

Klara ukończyła warsztaty sensoplastyki z elementami TUS u pani Małgosi w Centrum Diagnostyczno-Terapeutycznym MELIUS w Tarnowie.

Zdjęć ptakom już nie robię, bo za dużo liści na drzewach i aktywność ptasia już się zmniejsza. Zbieram fundusze na teleobiektyw, może więc na wiosnę będę miał dużo lepszy sprzęt.

Zbliża się urlop. Jedziemy do Żegistowa. W planach rowerowe wycieczki do Piwnicznej i Muszyny słowacką ścieżką rowerową wzdłuż Popradu (przyczepka dla Klary zamówiona), spływ kajakowy Popradem z Leluchowa do Muszyny i jakaś piesza wycieczka. Zobaczymy co z tego wyjdzie.

Kolejny rok szkolny za nami

 Zofia i Klara przebrnęły przez kolejny szkolny rok. Świadectwa przyniesione przez obie nasze córki są dobre: Zofia średnią na świadectwie ma dobrą, a Klara jako jedna z trojga uczniów jej klasy przyniosła świadectwo "z paskiem"

Wczoraj, tj w niedzielę 28 czerwca mielismy rodzinną imprezę z okazji 18 tych urodzin Zofii. Co prawda faktyczna rocznica ta miała miejsce 19 czerwca, ale wczoraj było przyjęcie z tej okazji. Przyjechała matka chrzestna z mężem (ciocia Dorota z Markiem) z Kamiennej Góry, rodzina z Wrocławia (Kasia, Jakub, Staś i Basia), był chrzestny z żoną (mój brat Michał z Asią), babcia Irena,orazi Filip- chłopak Zofii. Upały jakie w te dni zafundowała nam Sahara przysyłając do nas -oprócz subsaharyjskich nachodźców- afrykańskie powietrze znacznie obniżyła nastroje panujące na sali, na której nawet klimatyzator nie dawał rady. W cieniu urodzin Zofii były moje urodziny, ktre akurat w niedzielę wypadły. A były to okrągłe, bo sześćdziesiate.

Już ponad dwa tygodnie w pracy

 Od 3 czerwca pracuję. Wdrażam się w nowe projekty i staram odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Niestety, ten bark mnie boli, choć nie zawsze i z różnym natężeniem. NIe bardzo wiem od czego to zależy, chyba od pozycji i ew obciążenia.

Wstaję rano o 5, pociąg mam 5:31, powrotny 15:58, w domu jestem około 17tej.

Zofia w piątek skończyła 18 lat, a we czwartek tarnowski teatr dziecięcy Tuptusie miał swój 99 wieczór teatralny na dużej scenie teatru im. Solskiego w Tarnowie. Na przedstawieniu była Ela z Klarą, dla mnie zabrakło biletów. Ale jakoś to przebolałem. Niestety ani na stronie Tuptusiów, ani teatru nie ma żadnych zdjęć z tego wieczoru.

Dziś "trachnąłem" takie fotki:

Kulczyk

Kopciuszek

Kos

ostatni dzień zwolnienia

 Po czterech miesiącach na zwolnieniu, jutro ide do Kol-Medu na badania kontrolne i we środę do pracy. 

Nie ukrywam że:

- mi się nie chce

- trochę się obawiam tego powrotu, bo... napewno nie będzie tak jak w ubiegłych latach. W zasadzie jest tak dużo zmian, że nie wiem jak się tam odnajdę.

Na koniec zrobiłem sobie spacer nad Dunajec:

sarna w zbożu

Myszołów

pejzaż okolic stadionu w Zbylitowskiej Górze.

Trznadel

a z mojego balkonu takie fotki

Piegża

Kos

Kilka ptasich fotek mi nie wyszło: m.in Trzcinnika i Łozówki. Zbieram na teleobiektyw Panasonic 100-400mm. Będę miał zajęcie na emeryturze, może przez te pięć lat, które mi do niej pozostały uda się ta zbiórka.

Kolejna nagroda dla Grupy teatralnej

 w dniu 26.05 Zofia wraz z kolegami z Teatru Tuptusie w grupie młodzieży ponadpodstawowej zajęła I miejsce w Przeglądzie Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych "Pajace" w Dębicy